SATÁN
Entras no bar para empezar ben o día cun café e un donus e les unha nova coma esta. O noxo é total. O café non sabe. O donus tampouco. Non o soporto. Non quero odiar a ninguén, pero non o podo evitar. Non podo imaxinar tanto padecemento e inda menos nun neno. Fillos de puta. Era pouco queimarvos a todos.
Mira pola ventá, nena
Hai algo que che gustaría ver
Unha banda toca “dixie”
Un tipo saúda á fascista
Podería ser o führer
Podería ser o cura do teu barrio
Algunhas veces, xa sabes
Satán disfrázase de santo
Manexa ben a lingua
Sabe como falar
Sabe calquera canción de amor
Que alguén puidera cantar
As boas intencións
Esconden as malas
E pode ter as mans cheas de graxa
Algunhas veces, xa sabes
Satán disfrázase de santo
Primeiro colócase ao fondo
Despois diante de todo
Os seus ollos miran
Como se estivera de caza
Ninguén sabe o que pensa
Nin o xefe de policía
Algunhas veces, xa sabes
Satán disfrázase de santo
Cóllete cando agardas
Por un raio de sol
Cóllete cado os teus problemas
Parecen pesar unha tonelada
Podería estar ao teu carón
O tipo no que nunca te fixarías
Algunhas veces, xa sabes
Satán disfrázase de santo
Sabe como chamar a atención
E como pasar desapercibido
É capaz de saltar ás cataratas
Metido na túa cabeza
Cheiro que algo está ao lume
Que vai haber unha festa
Algunhas veces, xa sabes
Satán disfrázase de santo
É moi humanitario
Un gran filántropo
Sabe cómo tocarte, nena
E onde queres que te biquen
A besta rodéate cos brazos
E sintes o seu doce bafo
Algunhas veces, xa sabes
Satán disfrázase de santo
O lobo vai ouvear esta noite
A serpe xigante reptará
Árbores de máis de mil anos
Caerán de súpeto
Queres casar? Faino rápido
Mañá xa non haberá nada
Algunhas veces, xa sabes
Satán disfrázase de santo
Nalgún lugar unha nai chora
Polo seu filliño
Sostén os seus zapatiños brancos
E un xoguetiño roto
Sigue unha estrela
A mesma que aqueles tres homes
Seguiron en Oriente
Algunhas veces, xa sabes
Satán disfrázase de santo
(Man of Peace, Infidels, 1983)
