Outono
Pois iso, que ás agachadas chegou o outono, con Sol e boas maneiras inda que hoxe, desde onde escribo, o día é algo triste. Os días son e serán máis curtos, o que é peor que a chuvia e o frío. dlH61 volverá ás clases de guitarra e, se se anima, perderase en canoa río arriba, río abaixo.
Dylan fala pouco do outono, como tamén sabemos da primavera, algo máis do verán. Aquí van, como xa é costume co cambio de estación, os seus outonos. Que vaian tamén os meus saúdos para todos os dylanitas.
Unha afumada noite de outono, as estrelas no ceo ben arriba,
Vexo os botes que zarpan cruzando a ría.
Colgan sobre a rúa os eucaliptos
Xa te estás acercando así que a miña cabeza xiro.
A lúa na auga, a filla do pescador, na miña habitación flotando
Cun espectro dourado
Golden Loom, 1975
O predicador vestía de negro no séptimo día e sentouse impasible mentres o edificio ardía.
Agardei por ti nas carreiras, preto dos alciprestes, mentres a primavera se convertía
De vagar en outono.
Idiot Wind, 1974
Foi no verán
Comezando o outono
Tentando atopar o meu
Pequeno todo e todo.
Agora foise
E non me importa.
Señor, estou sentado no máis alto do mundo
Sittin’ on Top of the World, 1992