Shine your light on me (III)
Aquí achego dous documentos impactantes sobre a conversio de Dylan. O primeiro, post visión, é unha carta de BD á súa guía espiritual (e non tan espiritual), publicada no 1979 co título de Precious Angel; o segundo, ante visión, é un salmo, encadrado dentro do xénero das “súplicas”, publicado un ano antes e tamén coñecido como Señor, señor (Tales of Yankee Power). Recoméndase unha (re)audición das cancións.
Epístola de Dylan a Mary Alice Artes
1 Dylan, apóstolo de Cristo Xesús, por mandato de Deus noso Salvador e de Cristo Xesús a nosa esperanza, 2 a Mary Alice Artes, verdadeira filla na fe. Graza, misericordia e paz de parte de Deus Pai e de Cristo Xesús, noso Señor. 3 Anxo precioso, cómo ía eu saber que ti serías a única baixo o sol que me amosara que estaba cego, que estaba ido, o feble dos alicerces que me sustentaban? 4 Agora hai unha guerra espiritual (a carne e o sangue non serven xa para nada) 5 e podes crer ou non, pero non quedar a medio camiño. 6 O inimigo é sutil, estamos enganados a pesar de que a verdade está nos nosos corazóns e inda así non cremos. 7 Os que se facían chamar os meus amigos caeron no encantamento, míranme directamente aos ollos e din “tranquilo, todo está ben”. 8 Son quén de imaxinar a escuridade que caerá do máis alto cando preguen a Deus que os mate e non estean preparados para morrer? 9 Irmá, deixame que che conte unha visión que tiven: 10 estabas recollendo auga para o teu home, sufrías baixo a Ley; 11 falábaslle de Buda e aproveitabas o mesmo alento para falarlle de Mahoma pero non mencionaches nin unha sóa vez o home que veu e morreu coma un criminal. 12 Anxo precioso, ti me cres cando che digo que o que Deus nos dá non nolo sacará ningún home. 13 Estamos cubertos de sangue, rapaza, sabes que os nosos ancestros foron escravos: 14 agardemos que teñan atopado a paz nas súas túmbas cheas de ósos. 15 Es a raiña da miña carne, rapaza, es a miña muller, a miña ledicia, es a luz da miña alma que ilumina a noite. 16 Pero hai violencia nos ollos, así que non nos deixemos levar polo entusiasmo 17 na saída de Exipto, a través de Etiopía, até onde Cristo nos ha xulgar. 18 Fai brillar a túa luz, faina brillar sobre min, 19 sabes que eu non podería facelo só, son un tanto cego para ver.
Salmo 23
1 Señor, Señor, sabes onde imos? / Cara Lincoln County Road ou ao Armaxedón? / Paréceme que xa pasei antes por aquí: / Pode ser iso certo, Señor? 2 Señor, Señor, sabes ónde se agocha ela? / Durante cánto tempo seguiremos no camiño? / Durante cánto tempo terán que seguir os meus ollos cravados á porta? / Espérame alí a paz, Señor? 3 Hai un vento malvado soprando sobre a terraza, / Hai unha cruz de ferro que inda colga do seu colo, / Hai unha banda tocando naquel soar baleiro / Onde ela me abrazou unha vez e me dixo “non me olvides”. 4 Señor, Señor, podo ver ese vagón pintado, / podo cheirar a cola do dragón. / Xa non podo agardar máis. / Quéresme dicir con quen teño que falar, Señor? 5 A última cousa que lembro antes de estar espido e de xeonllos / foi aquel montón de idiotas afogados nun campo magnético. / Unha xitana cunha bandeira rota e un anel brilante / díxome “Fillo, esto xa non é un soño, é algo real. 6 Señor, Señor, sabes que os seus corazóns son tan duros coma o coiro. / Dame un minuto, deixame centrarme. / Tan só teño que erguerme do chan. / Se ti estás listo eu tamén, Señor. 7 Señor, Señor, desconectemos estes cables, / Démoslle a volta á mesa. / Este lugar xa non ten sentido para min: / Pódesme dicir a que estamos agardando, Señor?