Cada día teño máis ganas de entrar neste blog e máis medo a facer as miñas aportacións (a falta de tempo tamén axuda). Asegúrolle que non perdo o fío, sería imposible para un dylanófilo confeso coma un servidor. É gorentoso de todo pasarse por aquí e ler o que vostede escribe. Suscribo a proposta de colodroni de promover a súa beatificación, non por gañarlle o ceo senón por ver se facemos un negocio como o de Fátima e invertimos os beneficios en viaxar calquera temporada detrás do gran Bob por tódolos estados da américa do norte nos que se lle dea por agasallar ó personal. Se gaña unha proposta de Rolling Thunder Revue europea, tamén me apunto.

Señor colodroni: gracias polas súas visitas. tendo un lector asiduo anímome máis a poñer por aquí algunha treidora traducción de canción do gran Bob.

Saúdos para ambos e para todos os que caian por aquí. Longa vida a Bob.

R.